Van Lanschot Kempen heeft bij de eerste closing van zijn tweede Noord-Amerikaanse private-equityfonds 120 miljoen dollar aan toezeggingen opgehaald. Dat is geen mega-ronde, maar wél een duidelijk signaal: ondanks hogere rentes en een stroevere exit-markt blijft de appetijt voor private equity onder private-bankingklanten aanwezig. De keuze voor de Noord-Amerikaanse mid-market is daarbij veelzeggend. Hier liggen nog steeds groeikansen, maar de risico’s rond waarderingen, financiering en verkoopmomenten zijn reëel en bepalen de uiteindelijke rendementen.
Wat is er opgehaald en waarom is dit relevant?
Via het Kempen North American Private Equity Fund II kunnen klanten van Van Lanschot Kempen Investment Management beleggen in kleinere en middelgrote niet-beursgenoteerde ondernemingen in Noord-Amerika. Met 120 miljoen dollar bij de eerste closing zet de vermogensbeheerder een vervolgstap in een strategie die inspeelt op de groeiende vraag naar alternatieve beleggingen.
Voor beleggers is dit relevant omdat private equity steeds vaker wordt gepositioneerd als aanvulling op traditionele portefeuilles met aandelen en obligaties. Zeker na jaren waarin beurskoersen volatiel waren en obligatierendementen lange tijd laag, zoeken vermogende particulieren en ondernemers naar diversificatie en potentieel hogere langetermijnrendementen, tegen de prijs van illiquiditeit.
Waarom de Noord-Amerikaanse mid-market aantrekkelijk blijft
Groot universum met operationele verbeterkansen
De Amerikaanse en Canadese mid-market is groot, gefragmenteerd en kent veel bedrijven met schaalpotentieel. Private-equityhuizen kunnen hier waarde creëren via professionalisering, buy-and-build strategieën en betere pricing- en kostenstructuren. Juist in het segment onder de megadeals is er vaker ruimte voor hands-on waardecreatie in plaats van puur financiële hefboom.
Structurele groei, maar selectiviteit neemt toe
Ook in Noord-Amerika spelen thema’s als digitalisering, outsourcing, gezondheidszorg en industriële modernisering. Dat ondersteunt de dealflow. Tegelijkertijd is het speelveld competitiever: er is veel kapitaal op zoek naar deals en dat houdt prijzen relatief hoog. Dat betekent dat fondsmanagers scherper moeten selecteren op kasstroomkwaliteit, pricing power en de mogelijkheid om groei ook in een afkoelende economie vast te houden.
De drie kernrisico’s: waarderingen, rente en exits
1) Waarderingen zijn minder vergevingsgezind
Private equity werkt met instap- en uitstapmultiples. Als u instapt tegen hoge waarderingen, moet groei of margeverbetering dat compenseren. De afgelopen jaren waren multiples in veel sectoren stevig. In een omgeving met meer onzekerheid en lagere groei kan multiple-expansie geen vanzelfsprekende rendementsmotor meer zijn.
2) Hogere rente drukt op leverage en cashflow
De financieringskosten liggen hoger dan in het tijdperk van nulrente. Dat raakt leveraged buyouts direct: schuld is duurder, convenanten zijn strikter en herfinanciering kan een aandachtspunt worden. Dit kan de ruimte beperken voor dividendrecaps en zet meer druk op operationele performance. Tegelijk dwingt het tot gezondere kapitaalstructuren, wat op langere termijn ook stabiliserend kan werken.
3) Exit-markt blijft bepalend voor timing en rendement
De exit-markt is de bottleneck van deze fase in de cyclus. IPO’s waren eerder beperkt en strategische kopers zijn selectiever. Daardoor blijven bedrijven vaker langer in portefeuille en kan kapitaal later terugkomen. Dat is niet per se slecht, maar het verhoogt de onzekerheid over de timing van cashflows. Voor u als belegger betekent dit: reken op een langere investeringshorizon en minder voorspelbaarheid in uitkeringen.
Wat dit zegt over Nederlandse private-bankingklanten
Dat er opnieuw geld wordt opgehaald, wijst op aanhoudende vraag naar illiquide alternatieven onder vermogende klanten. Drie drijfveren springen eruit:
-
Diversificatie: minder afhankelijkheid van publieke aandelenmarkten en dagelijkse volatiliteit.
-
Inflatie- en prijszettingskracht: veel mid-marketbedrijven kunnen prijzen doorberekenen als ze nicheposities hebben.
-
Rendementsverwachting op lange termijn: beleggers accepteren illiquiditeit in ruil voor potentieel hogere nettorendementen.
Maar er zit ook een keerzijde aan de populariteit: als veel kapitaal dezelfde hoek opzoekt, kan dat leiden tot hogere instapprijzen en lagere toekomstige rendementen. Juist daarom wordt managerselectie, feestructuur en discipline rond waarderingen steeds belangrijker.
Wat u praktisch kunt meenemen
Private equity kan een rol spelen, maar de spelregels zijn anders dan bij beursgenoteerde beleggingen. Let bij dit type fondsen vooral op illiquiditeit, looptijd, rapportage, kosten en de mate waarin het fonds kan omgaan met een langere exit-cyclus. De toezichthouder geeft algemene informatie over de kenmerken en risico’s van complexe en illiquide producten. Zie hiervoor de Autoriteit Financiële Markten (AFM).
De fundraise van Van Lanschot Kempen laat vooral zien dat private equity in de Noord-Amerikaanse mid-market nog steeds als aantrekkelijk wordt gezien, maar dat het rendement de komende jaren minder uit financiële meewind zal komen. Operationele waardecreatie, realistische waarderingen en geduld worden belangrijker dan ooit.
