De AFM ziet dat schadeverzekeraars duurzaamheid steeds nadrukkelijker meenemen in hun producten en beleid, maar waarschuwt tegelijk dat de volgende stap vooral draait om meetbaarheid en transparantie. Dat is niet alleen een exercitie voor rapportages en marketing, maar raakt direct aan compliance, risicobeheer en concurrentiepositie. Voor u als zakelijke klant betekent het dat productkenmerken strakker onderbouwd moeten worden, dat vragen over ESG-data en impact vaker terugkomen in het acceptatieproces en dat de prijs en beschikbaarheid van verzekeringen op termijn kan verschuiven.
AFM-onderzoek: veel initiatief, maar impact nog te weinig hard
In onderzoek onder schadeverzekeraars signaleert de Autoriteit Financiële Markten (AFM) dat vrijwel alle partijen hun sector zien als een belangrijke schakel in de energietransitie. De toezichthouder ziet ook dat verzekeraars die rol steeds vaker invullen via productkenmerken en duurzaamheidsinitiatieven.
Tegelijkertijd ligt er volgens de AFM een duidelijke verbeteragenda. Verzekeraars rapporteren relatief veel duurzaamheidskenmerken bij particuliere producten, maar minder bij zakelijke producten. En waar kenmerken wél worden genoemd, is de onderbouwing van de daadwerkelijke impact vaak nog beperkt. Met andere woorden: de intentie en richting zijn zichtbaar, maar de kwantitatieve bewijsvoering en de consistentie in definities blijven achter.
Wie het toezichtsignaal wil duiden, ziet een bekende beweging: van “we doen iets met ESG” naar “we kunnen aantonen wat het oplevert, hoe het werkt en waar de grenzen zitten”. Meer achtergrond vindt u bij de publicatie van de Autoriteit Financiële Markten over duurzaamheid bij schadeverzekeraars.
Wat dit betekent voor verzekeraars: van verhaal naar meetlat
Strengere meetbaarheid: minder ruimte voor vage claims
De AFM legt de nadruk op het meten van impact van duurzaamheidskenmerken die verzekeraars aan producten meegeven. Dat duidt op een verschuiving naar meetlatten die controleerbaar zijn, bijvoorbeeld via KPI’s, scenarioanalyses of aantoonbare preventie-effecten. Denk aan de vraag of “duurzaam herstel” na schade daadwerkelijk leidt tot aantoonbaar lagere CO2-uitstoot, minder materiaalgebruik of lagere schadelast door betere preventie.
Voor verzekeraars betekent dit extra werk in datakwaliteit, definities en interne governance. Ook maakt het productontwikkeling complexer: kenmerken die niet goed te meten zijn, worden lastiger om te handhaven in productvoorwaarden en externe communicatie.
Transparantere productkenmerken: ook zakelijk in de etalage
Het AFM-signaal dat zakelijke producten achterblijven in rapportage is relevant. Juist in zakelijke portefeuilles lopen risico’s, preventiemaatregelen en investeringen vaak door elkaar, bijvoorbeeld bij vastgoed, mobiliteit en supply chains. Transparantie vraagt dan om duidelijke productafbakening: wat is precies het duurzame element, voor welke klanten geldt het, en welke keuzes maakt de verzekeraar bij acceptatie en schadeafhandeling?
Voor verzekeraars kan dit leiden tot herijking van productdocumentatie, commerciële proposities en training van distributiekanalen. Minder interpretatieruimte aan de voorkant verlaagt reputatierisico, maar kan ook de verkoop dynamiek veranderen: wat u belooft, moet u in processen en uitvoering kunnen waarmaken.
Gevolgen voor zakelijke klanten: acceptatie, prijs en rapportagedruk
Meer ESG-vragen in acceptatie en contractbeheer
Als impact meetbaar moet worden, komt er meer nadruk op inputdata. U kunt als zakelijke klant vaker vragen verwachten over energieprestaties, onderhoudsregimes, preventiebeleid, materiaalkeuzes, mobiliteitsprofielen en ketenrisico’s. Dat kan leiden tot:
- meer documentatie bij aanvraag en prolongatie van polissen;
- vaker risicoscans of audits, vooral bij vastgoed en industrie;
- meer aandacht voor aantoonbare preventiemaatregelen als voorwaarde voor dekking.
Premies en voorwaarden kunnen sterker gaan differentiëren
Als verzekeraars beter kunnen meten welke duurzaamheidskenmerken effect hebben op risico en schadelast, wordt prijsdifferentiatie logischer. Dat kan in uw voordeel werken als u aantoonbaar risico’s verlaagt. Maar het kan ook betekenen dat sectoren of bedrijfsmodellen met hogere transitierisico’s eerder te maken krijgen met strengere voorwaarden, hogere eigen risico’s of beperktere dekking. Dit is geen nieuwe trend, maar de AFM legt er nu nadrukkelijk de meet- en rapportagelat naast.
Compliance en risicobeheer: waarom dit ook kapitaal en concurrentie raakt
Van rapportage naar governance: “ESG” als onderdeel van controleerbaar beleid
Wanneer duurzaamheidskenmerken concreter en meetbaarder worden, moeten verzekeraars ze ook beter verankeren in beleid, interne controles en productgovernance. Dat vergroot de compliance-last, maar verkleint de kans op misleiding, inconsistenties of claims die niet stroken met de uitvoering.
Concurrentie op transparantie en risicoprijzing
De markt kan hierdoor scherper segmenteren. Verzekeraars die data en impactmeting op orde hebben, kunnen sneller duidelijke proposities neerzetten, met heldere voorwaarden en voorspelbare acceptatiecriteria. Partijen die achterblijven, lopen risico op reputatieschade en verliezen mogelijk marktaandeel in sectoren waar klanten steeds vaker ESG-informatie nodig hebben voor eigen rapportages en financiering.
Voor u als ondernemer betekent dit dat “verzekerbaarheid” meer een strategisch thema wordt. Niet alleen vanwege de premie, maar ook door de rol van verzekeringsdata in uw eigen risicobeheer, financieringsgesprekken en klantketen.
Waar u nu op kunt letten als ondernemer of belegger
- Vraag bij zakelijke polissen expliciet welke duurzaamheidskenmerken gelden en hoe de verzekeraar de impact meet of gaat meten.
- Leg intern vast welke data u kunt aanleveren over energie, preventie en assets, zodat u acceptatievragen sneller kunt beantwoorden.
- Let op verschillen tussen verzekeraars: transparantie in voorwaarden en uitvoering wordt een concurrentiefactor.
De AFM laat zien dat de sector de juiste richting op beweegt, maar de lat verschuift naar bewijs en consistentie. Dat gaat u merken in productinformatie, acceptatieprocessen en uiteindelijk in de prijs en beschikbaarheid van dekking.
