De rente in de VS langer hoog houden was al het basisscenario, maar Goldman Sachs zet de deur naar verlagingen nog verder dicht: pas in 2027 zou de Federal Reserve volgens de bank kunnen gaan versoepelen. Dat klinkt als een detail in de kalender, maar voor beleggers, ondernemers en vastgoedpartijen verandert het de spelregels. Een ‘higher for longer’ betekent dat financieringskosten en discontovoeten langer hoog blijven, waardoor waarderingen, kredietrisico’s en herfinancieringen scherper op elkaar komen te staan. De grote vraag voor u is niet alleen wanneer de Fed draait, maar wat er onderweg kan breken als inflatie en groei hardnekkig blijken.
Wat Goldman Sachs nu anders ziet
Goldman Sachs heeft zijn verwachting voor de eerste renteverlagingen verschoven naar 2027. De redenering is klassiek: sterkere groei, stevige banencijfers en aanhoudende inflatierisico’s geven de Fed ruimte om langer af te wachten. In dat scenario blijft de beleidsrente tot eind 2026 ongewijzigd, met verlagingen pas in juni en december 2027.
Belangrijk is wat hier impliciet in zit: de Fed hoeft niet te ‘redden’ met lagere rentes zolang de arbeidsmarkt robuust is en de vraag in de economie op peil blijft. Daarmee verschuift de focus naar tweede-orde effecten: kredietstress, vastgoedherfinanciering en de vraag of inflatie uiteindelijk toch weer oploopt.
Yieldcurve: van recessiesignaal naar “hoog plateau”
Een langer hoog rentepad heeft twee mogelijke uitkomsten voor de yieldcurve:
- Als de markt gelooft dat groei en inflatie langer stevig blijven, kan de curve geleidelijk steiler worden doordat lange rentes hoog blijven of oplopen.
- Als beleggers juist denken dat de hoge rente uiteindelijk iets breekt, kan de korte rente hoog blijven terwijl de lange rente zakt, wat de curve opnieuw kan afvlakken of invers houden.
Voor u als belegger betekent dit: het rendement op kortlopend papier blijft aantrekkelijk, maar de “rol” naar lagere rentes die obligatiekoersen helpt, kan langer uitblijven. Voor ondernemingen betekent het dat korte herfinanciering duur blijft, terwijl lang vastzetten alleen loont als u de rente-onzekerheid zwaarder weegt dan de huidige coupon.
Kredietspreads: het gevaar zit in de herfinancieringsmuur
In een ‘higher for longer’-wereld wordt het verschil tussen sterke en zwakke balansen groter. Zolang de economie draait, kunnen spreads nog relatief beheerst blijven. Maar de stress komt vaak later, bij herfinanciering:
- Bedrijven met veel variabele rente of aflopende leningen krijgen een structureel hogere rentelast.
- Private credit en high yield kunnen kwetsbaarder worden als defaults oplopen of convenanten knellen.
- Banken worden selectiever, vooral in sectoren met dalende onderpanden zoals commercieel vastgoed.
Voor ondernemers geldt: hogere financieringskosten werken door in marges, investeringsbeslissingen en waarderingen bij overnames. Liquiditeit en looptijdmanagement worden opnieuw strategische thema’s.
Aandelen: duration blijft een probleem, value krijgt rugwind
Groei en tech: hogere discontovoet drukt waardering
Groei-aandelen zijn ‘lange duration’: een groot deel van de waarde zit in winst ver in de toekomst. Als de risicovrije rente langer hoog blijft, ligt de lat voor winstgroei hoger en wordt teleurstelling zwaarder afgestraft. Dat betekent niet dat groei niet kan stijgen, maar de waarderingsruimte wordt smaller.
Value en cashflow: minder gevoelig, maar niet immuun
Value-aandelen en bedrijven met stabiele vrije kasstroom zijn doorgaans minder rentegevoelig. In een wereld met hogere rente kan de markt meer betalen voor voorspelbaarheid. Tegelijk blijft er een risico: als de rente hoog blijft omdat inflatie hardnekkig is, kunnen kosten en looninflatie winstmarges juist aantasten.
Vastgoedfinanciering: herwaarderen, heronderhandelen, herfinancieren
Vastgoed is misschien wel de meest directe verliezer van ‘higher for longer’. Niet alleen door hogere hypotheekrentes, maar vooral door de kapitaalstructuur:
- Herfinancieringen komen tegen hogere rentes en striktere loan-to-value eisen.
- Taxaties staan onder druk als aanvangsrendementen omhoog moeten.
- Projectontwikkeling wordt selectiever, waardoor bouwactiviteit en aanbod kunnen afremmen.
Voor consumenten betekent dit: betaalbaarheid blijft een thema. Voor beleggers: huurinkomsten kunnen steun geven, maar de waarderingsmultiple blijft gevoelig voor lange rente.
Hardnekkige inflatie: de echte staartkans
Het grootste risico in dit scenario is niet “geen verlagingen”, maar dat inflatie opnieuw hardnekkig wordt door diensteninflatie, lonen of een nieuwe energie- of grondstoffenschok. Dan kan ‘higher for longer’ overgaan in “nog hoger, nog langer”, met meer druk op krediet, vastgoed en aandelenwaarderingen.
Wie de macrodata wil volgen, kan kijken naar kerninflatie, loongroei en financiële condities. Een praktisch startpunt is de internationale dataruimte van het IMF.
Wat u hier nu mee kunt in de praktijk
Wij zien dat een verschuiving naar 2027 de nadruk legt op risicobeheer in plaats van timing. Voor u als belegger of ondernemer draait het om drie vragen: hoe rentegevoelig is uw portefeuille of financieringsmix, wanneer lopen grote leningen af, en hoe robuust zijn marges als inputkosten of lonen opnieuw stijgen. Dit is geen financieel advies, maar wel de realiteit van een markt die langer met een hoge rente moet leren leven.
