Grote banken, verzekeraars en financieel dienstverleners zetten nadrukkelijker in op een sterke interne auditfunctie. Dat blijkt uit onderzoek van de Autoriteit Financiële Markten onder een groep grote financiële ondernemingen. De ontwikkeling is belangrijk, omdat interne auditors niet zelf risico’s moeten managen, maar onafhankelijk moeten vaststellen of de beheersing van risico’s en de interne controles daadwerkelijk functioneren.
Interne audit krijgt een steviger positie
De AFM ziet dat interne auditfuncties verder professionaliseren bij de onderzochte financiële ondernemingen. Het toezicht richtte zich op zes grote banken, vier verzekeraars en vijf grote financieel dienstverleners. Deze partijen investeren volgens de toezichthouder steeds meer in onafhankelijke toetsing binnen de eigen organisatie.
Interne audit is een cruciale schakel in de governance van een financiële instelling. De functie beoordeelt onder meer of processen rond risico’s, klantbelang, compliance, financiële verslaglegging en informatiebeveiliging voldoende zijn ingericht. Ook wordt gekeken of signalen uit de organisatie op de juiste plek terechtkomen en tot actie leiden.
Daarmee staat de interne auditor op enige afstand van de dagelijkse commerciële en operationele besluitvorming. Juist die onafhankelijke positie maakt de functie relevant. Als een bank of verzekeraar snel groeit, nieuwe digitale producten introduceert of kosten verlaagt, neemt de kans toe dat controles onder druk komen te staan. Een stevige auditfunctie kan blootleggen waar procedures op papier wel bestaan, maar in de praktijk tekortschieten.
Waarom risicobeheer hoger op de agenda staat
Financiële ondernemingen opereren in een omgeving waarin risico’s breder en ingewikkelder zijn geworden. Naast krediet- en marktrisico spelen cyberdreigingen, witwasrisico’s, datakwaliteit, uitbesteding aan externe partijen en strengere eisen rond klantzorg een grotere rol. Ook technologische vernieuwing brengt nieuwe kwetsbaarheden mee.
Een betere interne audit betekent niet automatisch dat incidenten uitblijven. Wel vergroot het de kans dat zwakke plekken eerder worden gesignaleerd en dat bestuurders, commissarissen en toezichthouders tijdig kunnen ingrijpen. Voor financiële instellingen is dat niet alleen een compliancevraagstuk. Problemen in de beheersing kunnen leiden tot reputatieschade, hogere herstelkosten, claims of beperkingen vanuit toezichthouders.
Onafhankelijkheid is meer dan een formele eis
De kwaliteit van interne audit hangt niet alleen af van kennis en capaciteit. Ook de positie binnen de organisatie is doorslaggevend. Een auditafdeling moet kritische bevindingen kunnen melden zonder dat commerciële belangen of interne hiërarchie die boodschap afzwakken.
Dat vereist directe toegang tot de top van de organisatie en een serieuze opvolging van bevindingen. Een rapport heeft weinig waarde als verbeterpunten blijven liggen of slechts administratief worden afgevinkt. Professionalisering gaat daarom ook over een cultuur waarin tegenspraak wordt gewaardeerd en risico’s niet pas aandacht krijgen nadat er iets misgaat.
Wat dit betekent voor beleggers en ondernemers
Voor beleggers is een volwassen interne auditfunctie geen garantie voor betere resultaten, maar wel een aanwijzing dat een financiële onderneming haar bedrijfsvoering serieuzer probeert te beheersen. Bij banken en verzekeraars kan de kwaliteit van risicocontrole op langere termijn van invloed zijn op winsten, kapitaalpositie en vertrouwen in het aandeel.
Ondernemers en consumenten merken dit vaak indirect. Financiële instellingen met beter ingerichte controles kunnen processen rond kredietverlening, klantacceptatie en dienstverlening consistenter uitvoeren. Tegelijk kunnen strengere controles ook leiden tot meer vragen, extra documentatie en langere procedures.
De bredere betekenis is dat toezicht steeds minder alleen draait om externe controles achteraf. De AFM verwacht kennelijk ook dat ondernemingen zelf aantoonbaar grip houden op hun risico’s. Meer informatie over de rol van de toezichthouder is te vinden bij de Autoriteit Financiële Markten.
Voor ondernemers en beleggers onderstreept deze ontwikkeling dat goed bestuur en risicobeheer geen bijzaak zijn. Bij financiële instellingen vormen zij een belangrijke basis voor continuïteit, vertrouwen en stabiele waardecreatie.
